zaterdag 26 maart 2011

Leuke reactie van Petra de Boevere

Via twitter kreeg ik de volgende reactie van Petra over mijn review van haar boek:

"@Slijterijmeisje Wat een mooie recensie! Dank je wel @Venselaar !"

Kijk, dat is nou de kracht van social media!

woensdag 23 maart 2011

Meisje van de Slijterij - Petra de Boevere


Ik heb dit boek gekocht om me eens wat in te lezen over het onderwerp 'social media'. Ik heb namelijk af en toe mijn twijfels over dit fenomeen. Het typerende 'wie zit nou te wachten op mijn verhalen' gevoel overvalt mij telkens weer. Tussen allerlei technische verhandelingen vond ik dit juweeltje. Goh, 'meisje van de slijterij' - die naam kwam mij gelijk bekend voor. Ik bleek al eerder ergens over haar Zeeuwierjenever gelezen te hebben.
Dit boek van Petra de Boevere is echt een schot in de roos. Zij deelt haar ervaringen met internet en hoe zij social media, zowel privé als zakelijk, benut. Het leest lekker weg en heeft tal van herkenbare aandachtspunten. Heerlijk hoe zij ook haar minder succesvolle verhalen deelt. Dat geeft de burger moed.

Ze geeft aan dat je vooral dicht bij jezelf moet blijven (dat lukt!), niet moet denken dat je een soort journalist bent (don't worry:-)) en dat je over je passie(s) moet bloggen (zit goed!). Bij haar had iedereen in de omgeving aanvankelijk ook zoiets van - waar hou jij je in godsnaam mee bezig? Zonde van je tijd. Daar loop ik ook wel een beetje tegenaan, waarbij ikzelf met name de meest kritische commentator ben. Social media is een verlengstuk van offline communicatie en als je het zo bekijkt is het alleen maar een mooie manier om met meer mensen in contact te komen. De twijfels die ik had over bloggen en twitteren zijn door het lezen van dit boek weggenomen.

Voor iedereen die relatief onbekend is met de kracht en mogelijkheden van social media is dit boek een echte aanrader. Verwacht geen handleiding; daar zijn weer andere boeken voor. Na het lezen van dit boek heb ook ik nu de stap naar twitteren gemaakt. Mijn eerste 'tweet' is, mede dankzij Petra, inmiddels een feit.
Genre: non-fictie
Aantal blz: 180
Waardering: ****

dinsdag 22 maart 2011

De Nevelprins - Carlos Ruiz Zafon


Schaduw van de wind kent iedereen. Wat een prachtboek! Echt één van de mooiste romans, die ik de afgelopen jaren gelezen heb. Niet weg te leggen. Je moet gewoon doorlezen. Ook het vervolg 'Spel van de Engel' las ik in één ruk uit. Eveneens een echte bestseller, hoewel naar mijn idee iets te surrealistisch. Wat een pen heeft deze vent. Dus toen ik zag dat er weer iets van Zafon uitkwam wist ik niet hoe snel ik het boek moest bestellen. Iets te enthousiast, bleek.

De Nevelprins is het échte debuut van Zafon en verschijnt nu alsnog in het Nederlands.
Een typisch gevalletje van succes uitmelken? Daar kan ik nooit zo goed tegen. Enigszins teleurgesteld ben ik aan het boek begonnen.

De Nevelprins verhaalt over een jongen Max, die samen met zijn ouders en zussen verhuist naar een klein dorpje aan zee. Daar ligt vlak voor de kust een oud wrak, dat ooit tijdens een hevige storm is gezonken. De familie betrekt een oud huis met achter in de tuin een vreemde beeldentuin. Als Max een nieuwe vriend maakt in het dorp, die hem mee uit duiken neemt naar het scheepswrak komt hij terecht in een gruwelijk avontuur. Niets is wat het lijkt en niemand blijft gespaard. De nevelprins heeft zijn zinnen gezet op wraak.

Dit boek is duidelijk geschreven voor tieners. Het is spannend en ook de donkere sprookjesachtige verteltrant, die je in zijn latere romans terugziet komt hier goed tot uiting. 'Duivel'-personages spelen bij Zafon een belangrijke rol. Ik moet zeggen dat ik zelf op jongere leeftijd dit boek zou hebben verslonden. Nu is het mij teveel een kinderboek. Qua spanningsniveau ligt het een beetje op één lijn met boeken als 'Belladonna kamer 16' van Anke de Vries en 'Harry Potter en de halfbloed prins' (deel 6) -JK Rowling.

Aan lezers, die hopen op typische Zafon kwaliteit, zou ik dit boek afraden. De Nevelprins is een vingeroefening voor zijn latere romans. Hij blijkt in het totaal 4 boeken te hebben geschreven, voordat hij aan Schaduw van de wind begon. Ga ik die ook allemaal lezen als ze in het Nederlands uitkomen? Tja,...ik ben er nog niet uit, maar vrees dat ik de verleiding niet zal kunnen weerstaan.
Genre: young adult (14 jaar)
Blz: 208
Waardering:**

woensdag 2 maart 2011

Laat het feest beginnen - Niccolo Ammaniti


Wat een bizar boek is dit! Een kleine bende, die satanistische rituelen wil uitvoeren, maar dat eigenlijk nog nooit echt gedaan heeft en eerlijk gezegd ook niet zo goed weet hoe zij dat moeten aanpakken heeft besloten om nu toch écht een daad te gaan verrichten. Binnen één week tijd moet een satanistisch ritueel plaatsvinden anders gaan ze uiteen.

Een magnaat geeft een over de top feest waar heel bekend Rome bij aanwezig zal zijn. Op dat feest wil de bende, Beesten van Abaddon genaamd, hun slag slaan. Op datzelfde feest loopt ook Fabrizio Ciba rond, een hoofdrolspeler in een andere verhaallijn in dit boek. Fabrizio is een schrijver, die teert op zijn oude successen en hoognodig inspiratie nodig heeft voor een nieuwe roman. Alle verhaallijnen komen samen op de avond van het grootste feest dat Rome ooit gezien heeft, maar wel op een manier die voor mij een beetje 'too much' is. Dat is ook overduidelijk de bedoeling van de schrijver. Je moet ervan houden denk ik.

Het boek leest als een trein, zoals alle boeken van Ammaniti. Hij zet zijn hoofdpersonen, zoals altijd, onnavolgbaar goed neer. Toch mis ik de typische kleine setting; het 'dorpsgevoel'. Als je nog nooit iets van deze schrijver hebt gelezen dan zou ik niet met dit boek beginnen. Hij valt qua verhaallijn mijns inziens een beetje uit de toon bij de topboeken 'Ik haal je op, ik neem je mee' en 'zo God het wil' . De gekozen invalshoek van 'Laat het feest beginnen' is dan misschien wel niet helemaal mijn ding, maar ik ben toch blij dat ik ook dit boek heb gelezen. Wat kan deze man schrijven.
Aantal Pag 302
Waardering: ***

zaterdag 26 februari 2011

Wolf hall - Hilary Mantel


Een enorme dikke pil. Ook de vuurrode kaft zorgt ervoor dat het niet te missen is tussen zijn soortgenoten in de boekhandel. Zo'n indrukwekkende buitenkant schept verwachtingen en die worden helemaal waargemaakt. Niet voor niets is dit boek uitgeroepen tot winnaar van de Booker prijs 2009.

De schrijfstijl is vanaf het allereerste moment opvallend en pakkend. Het is geschreven vanuit de hoofdpersoon Thomas Cromwell. De 'over de schouder meekijken'-schrijftechniek is geweldig uitgevoerd. Dit mag dan wel niet de technische term zijn, maar je begrijpt wel wat ik bedoel.

Het boek gaat over het indrukwekkende levensverhaal van Thomas. Van zijn jeugd tot aan zijn rol als belangrijkste adviseur aan het engelse hof van koning Henry. Het is natuurlijk ongekend hoe hij als 'gewone man' ondanks zijn lage afkomst zo'n positie weet te veroveren. Tot dan toe uitsluitend voorbehouden aan mannen van stand.

Het gekonkel aan het engelse hof leent zich natuurlijk uitstekend voor een roman. Niet te geloven wat men vroeger allemaal uithaalde om maar in de gunst van de koning te komen. Dat je vervolgens ook weer zonder pardon uit de gratie kon vallen bij het minste of geringste. De manier waarop vrouwen werden ingezet door familie en niet te vergeten ook hun eigen gehaaide tactieken. Thomas More zijn standpunten komen goed naar voren en ook Anne Boleyn zet ze geweldig neer. Knap hoe ze aandacht geeft aan alledaagse dingen: de dagelijkse werkzaamheden van Thomas, de gang van zaken in zijn huishouden. Je krijgt een goed tijdsbeeld.

Ik heb al vaker romans over deze woelige periode gelezen. In 'de Boleyn zusjes' van Philippa Gregory wordt de periode bijvoorbeeld beschreven vanuit de invalshoek van de vrouwen. Alleen is dat qua literair niveau absoluut niet te vergelijken met dit boek. Dit boek staat op eenzame hoogte en heeft daardoor ook gelijk één groot minpunt. Het is namelijk niet zo toegankelijk. Ik ben blij dat ik al redelijk wat van de periode afwist tijdens het lezen van dit boek. Ik kan me voorstellen dat het anders wel eens verwarrend kan zijn, met zoveel belangrijke personages, die allemaal hun unieke stempel drukken op deze belangrijke periode in de geschiedenis.

Een interessant boek, ontzettend knap geschreven. Geschikt voor liefhebbers van engelse geschiedenis, die een literair hoogstandje wel kunnen waarderen.
Aantal pag:665
Waardering: ***

woensdag 23 februari 2011

Mijn keuken van de zon - Virginie Becanson


In dit kookboek geeft Virginie allemaal heerlijke groente & fruit recepten. Nou ben ik zelf geen vegetarier, maar wij hebben ze wel regelmatig te gast. Dan willen we graag een smakelijk gerecht voorzetten en niet gelijk vervallen in standaard vega-gerechten met kaassauzen en/of noten. De recepten in dit kookboek zijn daarvoor een goede inspiratiebron. Ook zijn de gerechten die Viriginie in haar boek laat zien ideaal om als bijgerecht te serveren - dus dit is echt geen typisch vegetarisch kookboek. Ook prachtig qua vormgeving trouwens met mooie foto's. Je krijgt gelijk zin om de gerechten te maken.

Genre: Kookboek

Aantal pag

Waardering: ***

dinsdag 22 februari 2011

De bibliotheek van onvervulde dromen - Peter Manseau

Wat een heerlijk boek is dit. Eerlijk gezegd moest ik wel even doorbijten om in het verhaal te komen. Het begint nogal stroef met uitleg door een jonge man (de vertaler ) over de achtergrond van zijn kennismaking met de hoofdpersoon Itsik (de joodse dichter). Daar moet je even doorheen. Geloof me, het is het waard.

Het boek vertelt de geschiedenis van een joodse man en zijn strijd om erkenning als jiddisch dichter. Door dit boek wordt inzicht gegeven in de levensomstandigheden van de joden in Rusland en New York aan het begin van de vorige eeuw. We volgen het leven van Itsik die zich door tal van dramatische gebeurtenissen worstelt om zijn droom te verwezenlijken: de publicatie van zijn jiddische dichtkunst en zoektocht naar zijn 'voorbestemde' vrouw.

Ik vond het erg interessant om te lezen over de verschillende standpunten aangaande het te gebruiken schrift binnen de joodse gemeenschap. Persoonlijk wist ik voordat ik dit boek las niet dat de onderlinge verschillen tussen het hebreeuws en het jiddisch zo groot waren. Deze materie wordt op een zeer levendige wijze verwerkt in het verhaal. Absoluut geen taaie kost. (Daarmee doel ik met name op het deel van het verhaal dat zich afspeelt in de kroeg in Odessa.)
Het verhaal wordt mooi opgebouwd en dit boek komt qua beleving voor mij in de buurt van 'Het lot van de familie Meijer ' van Charles Lewinsky. Dit laatstgenoemde boek vind ik persoonlijk overigens nog wel een stuk beter en toegankelijker geschreven. Prachtige titel met een zeer trieste betekenis. Alleen daarvoor het lezen al waard. Een aanrader.
Ik plaats dit boek in het genre: historische familieroman.
Aantal pag: 383
Mijn waardering: ****