Gelukskinderen - John Shors

Jaaaaah, ik hem hem uitgelezen. Eindelijk. Wat een bevalling. Het erge is dat ik het bijna sneu vind voor de schrijver. Hij doet zo zijn best om een mooi verhaal in elkaar te draaien en is echt begaan met straatkinderen. Een deel van de opbrengst van het boek doneert hij bijvoorbeeld aan een goed doel dat zich bezighoudt met de opvang van deze kinderen. Prachtig uitgangspunt natuurlijk, maar helaas komt het in deze roman niet over.

Het verhaal gaat over een vrouw, die het grote plan van haar overleden vader (oorlogsveteraan), wil uitvoeren: een kinderopvang voor straatkinderen in Vietnam opzetten. Een oude vriend, een militair die worstelt met een oorlogstrauma, gaat met haar mee om aan zijn demonen te ontkomen. Vervolgens weeft de schrijver de geschiedenis van twee straatkinderen erdoorheen en probeert inzicht te geven in hun uitzichtloze en trieste situatie.

Voor een extra dramatisch accent verschijnen daarnaast ook nog een doodziek straatmeisje en haar oma op het toneel, die moeten bedelen om in leven te blijven. Jammer, jammer, jammer. Oppervlakkig en voorspelbaar, met veel landschaps-beschrijvingen (ja, we kunnen goed merken dat de schrijver een tijdje in Vietnam heeft gewoond).Geen aanrader, helaas..
Genre: Roman
Aantal blz: 350
Waardering:*

Niet doorheen te komen....

Ben nu al ruim een week bezig met 'Gelukskinderen'. Ik kom er maar niet doorheen. Nou heb ik de rare tik, dat ik een boek als ik er eenmaal aan ben begonnen altijd uit wil lezen. Dus ik moet en zal....

Nog even doorbijten en dan kan ik me weer op een nieuwe roman storten. Het ziet er niet naar uit dat dit boek een hoge waardering gaat krijgen, tenzij nu het verhaal nu ineens een wel héél verrassende wending neemt. Hoopvol zwoeg ik verder..

Boekenweek

De boekenweek heeft positieve invloed op de verkoop van boeken. Gelukkig! NL weet de weg naar de boekwinkel nog steeds te vinden. Opvallend is dat weinig mensen (2% van de ondervraagden) speciaal een boek meenemen om te lezen in de trein. ??? Daar begrijp ik echt helemaal niets van. Juist de ideale leesomgeving. Even afsluiten van de wereld en tijd voor jezelf. Zo heb ik een keer op terugweg van NL naar Souillac 'de Boekendief van Markus Zusak' in één ruk uitgelezen. Heerlijk. Topboek overigens! Mijn lieve zus leest ook iedere dag in de trein op weg naar werk. We hangen regelmatig aan de telefoon om even te bespreken wat voor leespareltje ze nou weer heeft opgedoken bij de AKO op het station. Blijkbaar zijn wij een uitstervend soort.... Jammer. Lees het volledige artikel op nu.nl of via volgende link: http://messagent.sanomadigital.nl/optiext/optiextension.dll?ID=NjKNcUK5%2BIKhNsAsUo4RUwite9jOOiYJbolI9TflEAgPAdFhL Bron:www.nu.nl / Wesley Bekker

Leuke reactie van Petra de Boevere

Via twitter kreeg ik de volgende reactie van Petra over mijn review van haar boek:

"@Slijterijmeisje Wat een mooie recensie! Dank je wel @Venselaar !"

Kijk, dat is nou de kracht van social media!

Meisje van de Slijterij - Petra de Boevere

Ik heb dit boek gekocht om me eens wat in te lezen over het onderwerp 'social media'. Ik heb namelijk af en toe mijn twijfels over dit fenomeen. Het typerende 'wie zit nou te wachten op mijn verhalen' gevoel overvalt mij telkens weer. Tussen allerlei technische verhandelingen vond ik dit juweeltje. Goh, 'meisje van de slijterij' - die naam kwam mij gelijk bekend voor. Ik bleek al eerder ergens over haar Zeeuwierjenever gelezen te hebben.

Dit boek van Petra de Boevere is echt een schot in de roos. Zij deelt haar ervaringen met internet en hoe zij social media, zowel privé als zakelijk, benut. Het leest lekker weg en heeft tal van herkenbare aandachtspunten. Heerlijk hoe zij ook haar minder succesvolle verhalen deelt. Dat geeft de burger moed.

Ze geeft aan dat je vooral dicht bij jezelf moet blijven (dat lukt!), niet moet denken dat je een soort journalist bent (don't worry:-)) en dat je over je passie(s) moet bloggen (zit goed!). Bij haar had iedereen in de omgeving aanvankelijk ook zoiets van - waar hou jij je in godsnaam mee bezig? Zonde van je tijd. Daar loop ik ook wel een beetje tegenaan, waarbij ikzelf met name de meest kritische commentator ben. Social media is een verlengstuk van offline communicatie en als je het zo bekijkt is het alleen maar een mooie manier om met meer mensen in contact te komen. De twijfels die ik had over bloggen en twitteren zijn door het lezen van dit boek weggenomen.

Voor iedereen die relatief onbekend is met de kracht en mogelijkheden van social media is dit boek een echte aanrader. Verwacht geen handleiding; daar zijn weer andere boeken voor. Na het lezen van dit boek heb ook ik nu de stap naar twitteren gemaakt. Mijn eerste 'tweet' is, mede dankzij Petra, inmiddels een feit.

Genre: non-fictie

Aantal blz: 180

Waardering: ****

De Nevelprins - Carlos Ruiz Zafon

Schaduw van de wind kent iedereen. Wat een prachtboek! Echt één van de mooiste romans, die ik de afgelopen jaren gelezen heb. Niet weg te leggen. Je moet gewoon doorlezen. Ook het vervolg 'Spel van de Engel' las ik in één ruk uit. Eveneens een echte bestseller, hoewel naar mijn idee iets te surrealistisch. Wat een pen heeft deze vent. Dus toen ik zag dat er weer iets van Zafon uitkwam wist ik niet hoe snel ik het boek moest bestellen. Iets te enthousiast, bleek.

De Nevelprins is het échte debuut van Zafon en verschijnt nu alsnog in het Nederlands.
Een typisch gevalletje van succes uitmelken? Daar kan ik nooit zo goed tegen. Enigszins teleurgesteld ben ik aan het boek begonnen.

De Nevelprins verhaalt over een jongen Max, die samen met zijn ouders en zussen verhuist naar een klein dorpje aan zee. Daar ligt vlak voor de kust een oud wrak, dat ooit tijdens een hevige storm is gezonken. De familie betrekt een oud huis met achter in de tuin een vreemde beeldentuin. Als Max een nieuwe vriend maakt in het dorp, die hem mee uit duiken neemt naar het scheepswrak komt hij terecht in een gruwelijk avontuur. Niets is wat het lijkt en niemand blijft gespaard. De nevelprins heeft zijn zinnen gezet op wraak.

Dit boek is duidelijk geschreven voor tieners. Het is spannend en ook de donkere sprookjesachtige verteltrant, die je in zijn latere romans terugziet komt hier goed tot uiting. 'Duivel'-personages spelen bij Zafon een belangrijke rol. Ik moet zeggen dat ik zelf op jongere leeftijd dit boek zou hebben verslonden. Nu is het mij teveel een kinderboek. Qua spanningsniveau ligt het een beetje op één lijn met boeken als 'Belladonna kamer 16' van Anke de Vries en 'Harry Potter en de halfbloed prins' (deel 6) -JK Rowling.

Aan lezers, die hopen op typische Zafon kwaliteit, zou ik dit boek afraden. De Nevelprins is een vingeroefening voor zijn latere romans. Hij blijkt in het totaal 4 boeken te hebben geschreven, voordat hij aan Schaduw van de wind begon. Ga ik die ook allemaal lezen als ze in het Nederlands uitkomen? Tja,...ik ben er nog niet uit, maar vrees dat ik de verleiding niet zal kunnen weerstaan.
Genre: young adult (14 jaar)
Blz: 208
Waardering:**

Laat het feest beginnen - Niccolo Ammaniti

Wat een bizar boek is dit! Een kleine bende, die satanistische rituelen wil uitvoeren, maar dat eigenlijk nog nooit echt gedaan heeft en eerlijk gezegd ook niet zo goed weet hoe zij dat moeten aanpakken heeft besloten om nu toch écht een daad te gaan verrichten. Binnen één week tijd moet een satanistisch ritueel plaatsvinden anders gaan ze uiteen.

Een magnaat geeft een over de top feest waar heel bekend Rome bij aanwezig zal zijn. Op dat feest wil de bende, Beesten van Abaddon genaamd, hun slag slaan. Op datzelfde feest loopt ook Fabrizio Ciba rond, een hoofdrolspeler in een andere verhaallijn in dit boek. Fabrizio is een schrijver, die teert op zijn oude successen en hoognodig inspiratie nodig heeft voor een nieuwe roman. Alle verhaallijnen komen samen op de avond van het grootste feest dat Rome ooit gezien heeft, maar wel op een manier die voor mij een beetje 'too much' is. Dat is ook overduidelijk de bedoeling van de schrijver. Je moet ervan houden denk ik.

Het boek leest als een trein, zoals alle boeken van Ammaniti. Hij zet zijn hoofdpersonen, zoals altijd, onnavolgbaar goed neer. Toch mis ik de typische kleine setting; het 'dorpsgevoel'. Als je nog nooit iets van deze schrijver hebt gelezen dan zou ik niet met dit boek beginnen. Hij valt qua verhaallijn mijns inziens een beetje uit de toon bij de topboeken 'Ik haal je op, ik neem je mee' en 'zo God het wil' . De gekozen invalshoek van 'Laat het feest beginnen' is dan misschien wel niet helemaal mijn ding, maar ik ben toch blij dat ik ook dit boek heb gelezen. Wat kan deze man schrijven.

Aantal Pag 302

Waardering: ***