Op deze blog deel ik al mijn leeservaringen. Roman,kookboek,young-adult & non-fictie
maandag 18 april 2011
Uitweg - Elsa Osorio
Toen ik voor het eerst een boek van Osorio las was ik gelijk verkocht. Wat kan die vrouw schrijven. Zo indrukwekkend, pakkend en ook zeer beklemmend. Dat eerste boek was de bestseller 'Luz'. Ze trekt je echt het verhaal in en ik kreeg echt kippenvel bij sommige stukken. Haar 2e boek 'Ana' is ook geweldig en een stuk minder dramatisch, want 'Luz' is wel erg zwaar & heftig. In deze derde Osorio gaat ze weer verder in de lijn van Luz. Een pittig boek dus.
Het zijn allemaal losse verhalen. Op de voor haar kenmerkende beklemmende stijl vertelt Osorio de verhalen van verschillende personages, die de meest verschrikkelijke dingen hebben meegemaakt en dat nu proberen een plekje te geven; oftewel een uitweg zoeken. De ontvoerings/martel-praktijken in Argentinie, ook in Luz natuurlijk een belangrijk thema, komen in dit boek wederom duidelijk naar voren.
Soms is het wat verwarrend om te lezen. Dan val je midden in een situatie en moet je echt even puzzelen om de verhaallijn goed in beeld te krijgen. Een wat apart gekozen opzet. Het één na laatste verhaal was voor mij net een brug te ver. Toen was Osorio mij in ieder geval even kwijt. Ik ben trouwens sowieso meer van de roman dan van losse verhalen. Neemt niet weg dat het een knap geschreven boek is, waar je echt even de tijd voor moet nemen. Geen lichte kost, maar wel de moeite waard. Ik kijk uit naar haar volgende roman.
Genre: Verhalen
Aantal blz: 157
Waardering ***
donderdag 31 maart 2011
Gelukskinderen - John Shors

Jaaaaah, ik hem hem uitgelezen. Eindelijk. Wat een bevalling. Het erge is dat ik het bijna sneu vind voor de schrijver. Hij doet zo zijn best om een mooi verhaal in elkaar te draaien en is echt begaan met straatkinderen. Een deel van de opbrengst van het boek doneert hij bijvoorbeeld aan een goed doel dat zich bezighoudt met de opvang van deze kinderen. Prachtig uitgangspunt natuurlijk, maar helaas komt het in deze roman niet over.
Het verhaal gaat over een vrouw, die het grote plan van haar overleden vader (oorlogsveteraan), wil uitvoeren: een kinderopvang voor straatkinderen in Vietnam opzetten. Een oude vriend, een militair die worstelt met een oorlogstrauma, gaat met haar mee om aan zijn demonen te ontkomen. Vervolgens weeft de schrijver de geschiedenis van twee straatkinderen erdoorheen en probeert inzicht te geven in hun uitzichtloze en trieste situatie.
Voor een extra dramatisch accent verschijnen daarnaast ook nog een doodziek straatmeisje en haar oma op het toneel, die moeten bedelen om in leven te blijven. Jammer, jammer, jammer. Oppervlakkig en voorspelbaar, met veel landschaps-beschrijvingen (ja, we kunnen goed merken dat de schrijver een tijdje in Vietnam heeft gewoond).Geen aanrader, helaas..
Genre: Roman
Aantal blz: 350
Waardering:*
dinsdag 29 maart 2011
Niet doorheen te komen....
Nog even doorbijten en dan kan ik me weer op een nieuwe roman storten. Het ziet er niet naar uit dat dit boek een hoge waardering gaat krijgen, tenzij nu het verhaal nu ineens een wel héél verrassende wending neemt. Hoopvol zwoeg ik verder..
zondag 27 maart 2011
Boekenweek
zaterdag 26 maart 2011
Leuke reactie van Petra de Boevere
"@Slijterijmeisje Wat een mooie recensie! Dank je wel @Venselaar !"
Kijk, dat is nou de kracht van social media!
woensdag 23 maart 2011
Meisje van de Slijterij - Petra de Boevere

Ze geeft aan dat je vooral dicht bij jezelf moet blijven (dat lukt!), niet moet denken dat je een soort journalist bent (don't worry:-)) en dat je over je passie(s) moet bloggen (zit goed!). Bij haar had iedereen in de omgeving aanvankelijk ook zoiets van - waar hou jij je in godsnaam mee bezig? Zonde van je tijd. Daar loop ik ook wel een beetje tegenaan, waarbij ikzelf met name de meest kritische commentator ben. Social media is een verlengstuk van offline communicatie en als je het zo bekijkt is het alleen maar een mooie manier om met meer mensen in contact te komen. De twijfels die ik had over bloggen en twitteren zijn door het lezen van dit boek weggenomen.
dinsdag 22 maart 2011
De Nevelprins - Carlos Ruiz Zafon
De Nevelprins is het échte debuut van Zafon en verschijnt nu alsnog in het Nederlands.
Een typisch gevalletje van succes uitmelken? Daar kan ik nooit zo goed tegen. Enigszins teleurgesteld ben ik aan het boek begonnen.
De Nevelprins verhaalt over een jongen Max, die samen met zijn ouders en zussen verhuist naar een klein dorpje aan zee. Daar ligt vlak voor de kust een oud wrak, dat ooit tijdens een hevige storm is gezonken. De familie betrekt een oud huis met achter in de tuin een vreemde beeldentuin. Als Max een nieuwe vriend maakt in het dorp, die hem mee uit duiken neemt naar het scheepswrak komt hij terecht in een gruwelijk avontuur. Niets is wat het lijkt en niemand blijft gespaard. De nevelprins heeft zijn zinnen gezet op wraak.
Dit boek is duidelijk geschreven voor tieners. Het is spannend en ook de donkere sprookjesachtige verteltrant, die je in zijn latere romans terugziet komt hier goed tot uiting. 'Duivel'-personages spelen bij Zafon een belangrijke rol. Ik moet zeggen dat ik zelf op jongere leeftijd dit boek zou hebben verslonden. Nu is het mij teveel een kinderboek. Qua spanningsniveau ligt het een beetje op één lijn met boeken als 'Belladonna kamer 16' van Anke de Vries en 'Harry Potter en de halfbloed prins' (deel 6) -JK Rowling.
Aan lezers, die hopen op typische Zafon kwaliteit, zou ik dit boek afraden. De Nevelprins is een vingeroefening voor zijn latere romans. Hij blijkt in het totaal 4 boeken te hebben geschreven, voordat hij aan Schaduw van de wind begon. Ga ik die ook allemaal lezen als ze in het Nederlands uitkomen? Tja,...ik ben er nog niet uit, maar vrees dat ik de verleiding niet zal kunnen weerstaan.
Genre: young adult (14 jaar)
Blz: 208
Waardering:**